برابری – ۳ – آخرین عدد ثابت
اعداد ۱ تا ۵ روی تخته نوشته میشوند. سپس جفت اعداد انتخاب، پاک و با تفاضلشان جایگزین میشوند. این کار تا زمانی که یک عدد باقی بماند ادامه مییابد. در مثال زیر، آن عدد ۱ است.
1 2 3 4 5 => 1 2 4 2
1 2 4 ۲ => ۲ ۲ 3
2 2 3 => 2 1
2 1 => 1
چالش
آن عدد چقدر میتواند کوچک باشد؟ آیا میتواند صفر باشد؟ آیا اگر اعداد از ۱ تا ۶ یا از ۱ تا ۷ تغییر کنند، پاسخ شما تغییر میکند؟
۱ ۲ ۳ ۴ ۵ => ?
اکتشاف
برای یک لیست مشخص از اعداد، مانند ۱ تا ۵، کدام اعداد آخر ممکن هستند؟
کوچکترین و بزرگترین عدد آخر ممکن؟ چه زمانی صفر یا عدد بالایی میتواند در لیست احتمالات رخ دهد؟
یادداشت
چالش
این کاملاً شبیه به معمایی است که میپرسد وقتی اعداد ۱ تا ۵ را میگیریم و بین هر جفت عدد علامت جمع یا تفریق قرار میدهیم، کدام اعداد ممکن هستند - برای مثال، ۱ + ۲ + ۳ - ۴ + ۵ یا ۱ + ۲ - ۳ + ۴ + ۵. مزیت استفاده از این شکل از معما این است که هیچ عدد منفی درگیر نخواهد شد.
چند نکتهی ساده برای شروع. همه تفاضلها غیرمنفی هستند، بنابراین جواب نهایی هرگز نمیتواند کمتر از ۰ باشد. اعدادی که از تفاضلها ایجاد میشوند یا با اعداد اصلی هستند یا از اعداد مشتق شده از آن اعداد. بنابراین حداکثر عددی که میتوان با یک تفاضل استفاده کرد، بزرگترین عدد است که ۵ است. میخواهیم بدانیم کدام یک از اعداد ۰ تا ۵ جوابهای نهایی ممکن هستند.
به این مسئله به عنوان یک مسئله زوج و فرد نگاه کنید. با شمردن تعداد اعداد فرد شروع کنید. در مورد رفتن از ۱ به ۵، این تعداد ۳ است که خود یک عدد فرد است. بنابراین، ما تعداد فردی از اعداد فرد داریم. فهرستی از اتفاقاتی که هنگام گرفتن تفاضل رخ میدهد، تهیه کنید: ۱) اگر هر دو عدد زوج باشند، نتیجه یک عدد زوج است و هیچ تغییری در تعداد کل اعداد فرد ایجاد نمیشود؛ ۲) اگر یک عدد فرد و دیگری زوج باشد، نتیجه یک عدد فرد است و هیچ تغییری در تعداد کل اعداد فرد ایجاد نمیشود؛ و ۳) اگر هر دو عدد فرد باشند، نتیجه یک عدد زوج است و تعداد کل اعداد فرد دو واحد کاهش مییابد. در همه موارد، تعداد کل اعداد فرد یا ثابت میماند یا دو واحد کاهش مییابد.
نتیجه: اگر با تعداد فردی از اعداد فرد شروع کنیم، در نهایت به تعداد فرد (1) از آنها خواهیم رسید. اگر با تعداد زوجی از اعداد فرد شروع کنیم، در نهایت به تعداد زوج (0) از آنها خواهیم رسید.
در مورد رفتن از ۱ به ۵، ما با تعداد فردی از اعداد فرد شروع کردیم، بنابراین جواب نهایی باید فرد باشد. جواب نهایی باید ۱، ۳ یا ۵ باشد. چند آزمایش سریع نشان میدهد که همه آنها ممکن هستند.
تحلیل برای اعداد ۱ تا ۶ دقیقاً یکسان است زیرا هنوز سه عدد فرد وجود دارد.
برای محدوده ۱ تا ۷، اکنون تعداد زوجی از اعداد فرد وجود دارد، بنابراین در انتها هیچ عدد فرد وجود نخواهد داشت و آخرین اعداد ممکن ۰، ۲، ۴ یا ۶ هستند (که همه میتوانند رخ دهند).
اکتشاف
به راحتی میتوان فهمید که چه زمانی صفر امکانپذیر است. با جفت کردن اعداد متوالی از بالا و گرفتن تفاضل آنها شروع کنید. این کار مجموعهای از ۱ها را ایجاد میکند. اگر تعداد زوجی از ۱ها وجود داشته باشد، میتوانید ۰ و اگر تعداد فرد باشد، میتوانید ۱ را به دست آورید. جای تعجب نیست که این همان فهمیدن این است که آیا با تعداد زوج یا فرد از اعداد فرد شروع کردهاید. به عنوان مثال ۱ تا ۷ را در نظر بگیرید: (۷ ۶) (۵ ۴) (۳ ۲) ۱ => ۱ ۱ ۱ => (۱ ۱) (۱ ۱) => ۰ ۰ => ۰.
شما میتوانید همین کار را انجام دهید تا ببینید آیا عدد بالایی امکانپذیر است یا خیر. اعداد متوالی را از بالا به پایین جفت کنید و عدد بالایی را حذف کنید. اختلاف این جفتها را حساب کنید. اکنون لیستی از ۱ها به همراه عدد بالایی دارید. لیست ۱ها را به یک ۰ یا یک ۱ کاهش دهید. اختلاف آن را با عدد بالایی حساب کنید!