Styczeń 2026

Rzecz w tym, że moje córki są kolekcjonerkami.

Każdy spacer po okolicy wymaga woreczka na skarby – liście, kamienie, strąki nasion. Moje próby uporządkowania domu regularnie idą na marne, gdy torebka lub woreczek odkrywa kolejny „bardzo ważny” zestaw drobiazgów.

Ale kiedy niedawno dowiedziałam się o liczeniu zbiorów – czynności, o której nigdy wcześniej nie słyszałam jako nauczycielka w szkole średniej – dostrzegłam pozytywną stronę ich zwyczaju kolekcjonowania.

A oto sedno sprawy:

1. Dziecko wybiera kolekcję.

2. Oni decydują jak to liczyć.

3. Pracują nad odpowiedzią na pytanie: „ Ile ich jest?”

Może to oznaczać konieczność wcześniejszego posortowania.

Może to oznaczać liczenie po kolei.

Może to oznaczać grupowanie elementów w zestawy po 2, 5 lub 10 sztuk.

Aha! Możemy wykorzystać te zbiory do nauki matematyki na wczesnym etapie! Potrzeba tylko czasu i materiałów, a mamy ich mnóstwo!

Myśleć:

• Skały

• Monety

• Sieczka

• Bloki

• Krakersy w kształcie złotych rybek

Oto kilka niedawnych przykładów z naszego życia:

Następnym razem, gdy Twoje dziecko zacznie coś kolekcjonować (a wiesz, że tak będzie ), zatrzymaj się na chwilę i zapytaj:

• „Ile myślisz, że masz?”

• „Jak chcesz je policzyć?”

• „Jaki jest dobry sposób na śledzenie tego?”

To byłyby świetne pytania, gdy moja córka Janelle próbowała liczyć szyszki! Gdyby straciła rachubę, używając tej metody, musiałaby zaczynać wszystko od nowa.