Czy kiedykolwiek słyszałeś/aś od swojego malucha „dwanaście” lub „dwadzieścia dziesięć”? Niedawno rozmawiałem/am z inną mamą, która opowiedziała mi, jak jej czteroletni synek ostatnio chciał policzyć do stu. Zapytałem/am: „Czy kiedykolwiek powiedział coś w stylu „ dwadzieścia dziesięć ”?”. Zaśmiała się – tak! A potem rozmawialiśmy/am o tym, dlaczego tego typu „błąd” jest w rzeczywistości oznaką głębokiego procesu uczenia się.
Oto kolejny konkretny moment z mojej rodziny. Obie moje córki uwielbiają się huśtać, do tego stopnia, że trudno je namówić do innych aktywności na placach zabaw.
Gdy moja córka Jonylah (Jo-NYE-lah) miała dwa lata, podczas wycieczki do parku, próbując ją namówić, żeby odeszła od huśtawki, powiedziałem: „Rozbujam cię jeszcze dwadzieścia razy, zanim zejdziesz na dół”.
Jonylah zaczął recytować ciąg liczb i bezbłędnie wypowiedział liczbę dziesięć, po czym kontynuował: „ jedenaście, dwanaście…”
Niespodziewane usłyszenie czegoś innego niż „jedenaście” po dziesiątej rozbawiło mnie, a kiedy dotarliśmy do dwudziestego uderzenia, Jonylah nie ruszyła się z miejsca ani nie z radością z kolejnej aktywności (wyobraźcie sobie stereotypowy napad złości dwulatka, a zrozumiecie). Chwila ta umknęła mi z pamięci, gdy zareagowałam na towarzyszące temu emocje i krzyki małego dziecka: „Nie chcę schodzić!”.
Później jednak znów pomyślałem o tym momencie i o tym, co ujawnia on na temat wiedzy Jonylah. W miarę jak zagłębiamy się w angielski ciąg liczb, dochodzimy do powtarzającego się wzoru liczby, po której następuje -teen (szesnaście, siedemnaście).
Powiedzenie „dziesięć”, a potem „jedenaście” to coś, co jako nauczycielka uznałabym za genialny błąd . Choć niepoprawne, pokazuje, że Jonylah rozpoznała pewien schemat i stara się go szerzej stosować – cóż za wspaniała umiejętność, jak na dwulatkę!
Czy pamiętasz naukę liczenia? Wątpię, żeby ktokolwiek dorosły pamiętał! Ponieważ nauka tych umiejętności jest już daleko za nami, myślimy o liczeniu jako czymś łatwym i prostym. Kiedy coś zakorzeni się w nas tak głęboko, że stanie się drugą naturą, nie możemy nie stracić z oczu jego złożoności. Przyjrzyjmy się, ile elementów składa się na to, co możemy nazwać „licznikiem konceptualnym”.
Aby opanować liczenie, należy opanować wiele umiejętności, które należy ze sobą łączyć, takich jak:
-
Sekwencja liczb werbalnych (jeden, dwa, trzy itd.)
-
Uwzględnienie rzeczywistej ilości występującej
-
Reprezentacja symboliczna (cyfry od 0 do 9, których używamy w naszym systemie dziesiętnym)
Przegląd zatytułowany „Na jakim etapie umiejętności liczenia jest Twoje dziecko?” może pomóc Ci zorientować się w postępach w umiejętności liczenia.
U moich córek zauważam, że nie przechodzą przez kolejne etapy idealnie liniowo. Czasami wykazują oznaki, że są na kilku etapach jednocześnie, a czasami są na jednym etapie, ale tylko do określonej wartości – poprawność jeden do jednego u Jonylah jest solidna do 5, ale potem robi się nierówna.
Na jakim etapie rozwoju widzisz teraz swoje dziecko? Czy słyszałeś o podobnych, genialnych błędach ? Chętnie się o nich dowiem! Napisz do mnie na adres erin@rootsandwingsmath.com.
Możesz również rozważyć subskrypcję jednego lub obu moich pozostałych newsletterów:
-
Biuletyn dla nauczycieli matematyki Roots and Wings (skierowany do nauczycieli klas K-8)
-
Biuletyn matematyczny dla rodziców Roots and Wings (skierowany do rodziców dzieci w wieku przedszkolnym)
Życzę Ci wielu radosnych chwil związanych z matematyką w nadchodzącym miesiącu,
Erin
Erin Wahler-Cleveland jest założycielką Roots and Wings Math i członkinią zarządu Early Family Math.
Twitter | Facebook | Instagram
Early Family Math to kalifornijska organizacja non-profit 501(c)(3), nr 87-4441486