Parzystość – 3 – Ostatnia stojąca liczba
Liczby od 1 do 5 są zapisywane na tablicy. Następnie wybiera się pary liczb, wymazuje je i zastępuje różnicą. Czynność ta jest powtarzana, aż pozostanie jedna liczba. W poniższym przykładzie jest to 1.
1 2 3 4 5 => 1 2 4 2
1 2 4 2 => 2 2 3
2 2 3 => 2 1
2 1 => 1
WYZWANIE
Jak mała może być ta pojedyncza liczba? Czy może to być 0? Czy Twoja odpowiedź zmienia się, gdy liczby zmieniają się od 1 do 6 lub od 1 do 7?
1 2 3 4 5 => ?
POSZUKIWANIE
Dla podanej listy liczb, takiej jak od 1 do 5, które ostatnie liczby są możliwe? Jaka jest
Jaka jest najmniejsza i największa możliwa liczba na końcu? Kiedy 0 lub liczba na górze listy może wystąpić?
Komentarz
WYZWANIE
Jest to bardzo podobne do łamigłówki, w której pytamy, jakie liczby można uzyskać, gdy weźmiemy liczby od 1 do 5 i umieścimy znaki dodawania lub odejmowania między każdą parą liczb – na przykład 1 + 2 + 3 – 4 + 5 lub 1 + 2 – 3 + 4 + 5. Zaletą tej formy łamigłówki jest to, że nie występują w niej żadne liczby ujemne.
Kilka prostych wskazówek na początek. Wszystkie różnice są nieujemne, więc ostateczna odpowiedź nigdy nie może być mniejsza od 0. Liczby tworzone z różnic pochodzą albo z liczb pierwotnych, albo z liczb pochodnych od tych liczb. Zatem maksymalna liczba, którą można użyć z różnicą, to największa liczba, czyli 5. Chcemy wiedzieć, które z liczb od 0 do 5 są możliwymi odpowiedziami końcowymi.
Spójrz na to jak na problem z liczbami parzystymi i nieparzystymi. Zacznij od policzenia liczby nieparzystej. W przypadku przejścia od 1 do 5, ta liczba wynosi 3, co samo w sobie jest liczbą nieparzystą. Mamy więc nieparzystą liczbę liczb nieparzystych. Wypisz, co się dzieje, gdy weźmiesz różnicę: 1) Jeśli obie liczby są parzyste, wynik jest liczbą parzystą i nie ma zmiany w całkowitej liczbie liczb nieparzystych; 2) jeśli jedna liczba jest nieparzysta, a druga jest parzysta, wynik jest liczbą nieparzystą i nie ma zmiany w całkowitej liczbie liczb nieparzystych; i 3) jeśli obie liczby są liczbami nieparzystymi, wynik jest liczbą parzystą, a całkowita liczba liczb nieparzystych jest zmniejszona o dwa. We wszystkich przypadkach całkowita liczba liczb nieparzystych albo pozostaje taka sama, albo jest zmniejszona o dwa.
Wynik: Jeśli zaczniemy od nieparzystej liczby liczb nieparzystych, skończymy z nieparzystą liczbą (1). Jeśli zaczniemy od parzystej liczby liczb nieparzystych, skończymy z parzystą liczbą (0).
W przypadku przejścia od 1 do 5, zaczęliśmy od nieparzystej liczby liczb nieparzystych, więc ostateczna odpowiedź musi być nieparzysta. Ostateczna odpowiedź musi wynosić 1, 3 lub 5. Szybkie eksperymenty pokazują, że wszystkie są możliwe.
Dokładnie taka sama analiza obowiązuje w przypadku liczb od 1 do 6, ponieważ nadal są trzy liczby nieparzyste.
W zakresie od 1 do 7 istnieje teraz parzysta liczba liczb nieparzystych, więc na końcu nie będzie żadnych liczb nieparzystych, a możliwe ostatnie liczby to 0, 2, 4 lub 6 (wszystkie mogą wystąpić).
POSZUKIWANIE
Łatwo zauważyć, kiedy możliwe jest 0. Zacznij od sparowania kolejnych liczb od góry i uwzględnienia ich różnic. To da zbiór jedynek. Jeśli istnieje parzysta liczba jedynek, możesz otrzymać 0, a jeśli istnieje liczba nieparzysta, możesz otrzymać 1. Nic dziwnego, że jest to to samo, co sprawdzenie, czy zacząłeś od parzystej, czy nieparzystej liczby liczb nieparzystych. Weźmy na przykład od 1 do 7: (7 6) (5 4) (3 2) 1 => 1 1 1 1 => (1 1) (1 1) => 0 0 => 0.
Możesz zrobić to samo, aby sprawdzić, czy liczba na górze jest możliwa. Połącz w pary kolejne liczby, zaczynając od góry, pomijając liczbę na górze. Oblicz różnice między tymi parami. Masz teraz listę jedynek wraz z liczbą na górze. Zredukuj listę jedynek do pojedynczego 0 lub pojedynczej 1. Oblicz różnicę między tą liczbą a liczbą na górze!