Czytaj, licz, baw się – każde dziecko, każdego dnia!

Złodziej zapachu

by

Ilustrowany przez

treść-obraz
treść-obraz

Pan Shabangu był najlepszym piekarzem w mieście. Każdego ranka wstawał o czwartej, aby mieszać i zagniatać ciasto na swoje słynne bułki, ciasta i ciasteczka.

  1. Lubisz gotować? Pieczenie może być świetną zabawą. Zazwyczaj wiąże się z dokładnym odmierzaniem i liczeniem.
  2. Wygląda na to, że są dwa rzędy po cztery jajka. Możesz je liczyć po 1, 2 lub 4. Którą opcję wybrałeś? Czy widziałeś kiedyś karton z 8 jajkami?
  3. Jak myślisz, dlaczego piekarze wstają wcześnie rano? Czy lubisz wstawać tak wcześnie, że na zewnątrz jest jeszcze ciemno, czy może masz wrażenie, że o tej porze powinieneś jeszcze spać?
treść-obraz

O ósmej mieszkańcy miasta przechodzili obok piekarni w drodze do pracy i szkoły. Ciasta i bułki były już prawie upieczone, a z okien piekarni unosiły się najpyszniejsze zapachy.

  1. Piekarz zaczął wcześnie, żeby jego wspaniałe jedzenie było gotowe do spożycia, gdy ludzie będą przechodzić obok w porze śniadania. Czemu ludzie nie mogli po prostu poczekać?
  2. Piekarz mógł upiec ciasto poprzedniego wieczoru i nie musiał wstawać tak wcześnie. Dlaczego tego nie zrobił?
  3. Ten piekarz ma bardzo mały sklepik! Myślisz, że starczy mu miejsca, żeby piec, wystawiać swoje wypieki i pozwolić klientom wchodzić i kupować?
treść-obraz

Wielu ludzi weszło do piekarni, żeby kupić śniadanie. Pan Shabangu uśmiechnął się do nich radośnie, podając im świeże, smaczne bułeczki cynamonowe i ciepłe, złociste ciasteczka, tak słynne w mieście.

  1. Zegar wskazuje 1:00. To chyba późno na kupowanie śniadania. Czy jadłeś kiedyś śniadanie po południu?
  2. Jak można stwierdzić, że produkty w pudełku są świeże i gorące?
  3. Co na zdjęciu wskazuje, że pan Shabangu lubi swoją pracę i dba o jedzenie, które przygotowuje? Czy masz jakąś ulubioną rzecz, którą lubisz robić i która jest dla ciebie bardzo ważna?
treść-obraz

Ale inni nie mieli tyle szczęścia. Z powodu tak małych pieniędzy biedniejsi mieszkańcy miasta prawie nigdy nie mogli sobie pozwolić na zakup pysznych bułek, ciast i ciasteczek. Mogli jedynie rozkoszować się cudownymi zapachami unoszącymi się z okien piekarni. Kiedy pan Shabangu zauważył, że ludzie wąchają powietrze w pobliżu jego piekarni, krzyknął ze złością: „Jak oni śmią wąchać moje pyszne zapachy!”.

  1. Co o tym myślisz? Czy to w porządku, żeby biedni ludzie mogli cieszyć się pysznymi zapachami wydobywającymi się z piekarni pana Shabangu?
  2. Niektórzy ludzie są hojni, jeśli chodzi o to, co mają, podczas gdy inni nie chcą oddawać czegoś, na co ciężko pracowali. Który typ człowieka Twoim zdaniem jest szczęśliwszy?
  3. Każdy z trzech bochenków chleba na półce ma trzy nacięcia. Ile to w sumie nacięć? Liczyłeś co 3, czy wiesz, ile to jest 3 razy 3?
treść-obraz

„To MOJE zapachy. Stworzyłem je, więc należą do mnie! Jeśli ludzie chcą poczuć moje cudowne zapachy, powinni za nie zapłacić!” – sapał, dyszał i ocierał pot z czoła, po czym wrócił do pieca, żeby upiec chleb i bułki dla swoich klientów na lunch.

  1. Czy zgadzasz się z panem Shabangu? Czy jesteśmy właścicielami aromatów, które wytwarzamy?
  2. Istnieje wiele sposobów odczuwania rzeczy. Na przykład możemy ich dotykać. Jakie są inne sposoby odczuwania rzeczy?
  3. Ograniczamy niektóre sposoby odczuwania. Zazwyczaj kontrolujemy, kto może dotykać lub smakować nasze rzeczy. Czy możemy kontrolować, kto może odczuwać nasze rzeczy w inny sposób?
treść-obraz

Pewna starsza kobieta szczególnie uwielbiała zapachy unoszące się każdego ranka z okna piekarni. Była to Ma Shange, która każdej nocy spała na ławce w parku.

  1. Jak myślisz, dlaczego Ma Shange śpi na ławce w parku? Co robi, kiedy pada deszcz?
  2. Czy zdarza Ci się spać na zewnątrz? Czy lubisz przebywać na łonie natury i obserwować nocne niebo? Czy jest to trochę niekomfortowe i przerażające, czy raczej naturalne i przyjemne?
  3. Czy próbowałeś kiedyś policzyć wszystkie gwiazdy, które widzisz na niebie w bezchmurną noc? Jeśli niebo jest naprawdę bezchmurne, gwiazd jest za dużo, żeby je policzyć, ale i tak jest fajnie!
treść-obraz

Kilka tygodni wcześniej życzliwa osoba dała jej pieniądze na kupno bułeczki cynamonowej. Zabrała bułeczkę z powrotem do parku i zjadła ją bardzo powoli, oblizując usta i dzieląc się ostatnimi okruchami z ptakami.

  1. To dla niej mnóstwo ptaków do nakarmienia! Jeśli da każdemu ptakowi trzy okruszki, policz co 3, aby dowiedzieć się, ile okruchów potrzebuje, żeby nakarmić je wszystkie.
  2. Gdybyś wziął jedną z tych bułek i połamał ją na garść okruchów, oszacuj, ile okruchów by z tego wyszło. Oszacowanie to najlepsze przypuszczenie co do ilości czegoś, co trudno policzyć.
  3. Ma Shange oddała coś, co bardzo lubi. Dlaczego to zrobiła? Czy karmiąc ptaki, czuje się szczęśliwsza, niż gdyby sama zjadła te okruszki? Czy kiedykolwiek oddałeś coś, co lubiłeś, bo wiedziałeś, że komuś innemu się to spodoba lub będzie potrzebne?
treść-obraz

Potem, choć staruszka nie miała wystarczająco dużo pieniędzy na śniadanie, znów zatęskniła za pyszną bułką. Dlatego każdego ranka powoli przechodziła obok piekarni pana Shabangu, wdychając zapach i uśmiechając się z zadowoleniem, czując kuszący zapach.

  1. Trochę trudno to określić, więc załóżmy, że każdy kawałek chleba ma 4 kawałki. Ile jest w sumie kawałków w tych 6 kawałkach chleba? Czy liczyłeś po 4, po 6, czy jakoś inaczej?
  2. Przyjrzyj się uważnie i oszacuj, ile bułek widzisz na dolnej półce.
  3. Teraz policz bułki i sprawdź, jak bardzo się zgadzają. Można je liczyć na wiele sposobów. Jednym ze sposobów jest liczenie po 2. Jak je policzyłeś?
treść-obraz

Nowy zwyczaj Ma Shange bardzo rozgniewał piekarza. Z każdym dniem był coraz bardziej zły na nią. W końcu, pewnego zimowego poranka, gdy był w wyjątkowo złym humorze, wybiegł z piekarni i chwycił staruszkę za ramię. „Jak śmiesz kraść moje zapachy!” krzyknął. „Jesteś zwykłą złodziejką zapachów!” Wytarł ręce w fartuch, po czym zdjął go i wrzucił z powrotem do piekarni.

  1. Cegły widoczne w murze to prostokąty. Prostokąty mają cztery proste boki i rogi, takie jak na tej stronie. Czy widzisz jakieś inne prostokąty na tym obrazku? Czy widzisz jakieś prostokąty w swojej okolicy?
  2. Jak myślisz, czy piekarz ma rację? Czy Ma Shange powinna zostać zmuszona do trzymania się z daleka?
  3. Zwróć uwagę, jak cegły w różnych rzędach są przesunięte względem rzędu powyżej. Zawsze tak się robi. Zgadnij, dlaczego ułożenie cegieł w jednej linii osłabiałoby mur.
treść-obraz

„To ostatni dzień, kiedy ta bezczelna kobieta będzie kraść moje zapachy!” – krzyknął. I tymi słowami zaciągnął Ma Shange do sądu, żeby spotkał się z sędzią Ngwenyą. Sędzia siedział przy swoim ogromnym, lśniącym biurku, gdy wpadł rozgniewany piekarz, ciągnąc za sobą drżącą i pomyloną Ma Shange.

  1. Wskaż prostokąty na tym obrazku. Jak myślisz, dlaczego prostokąty są tak często używane do tworzenia pomieszczeń i budynków?
  2. Trójkąty, które są figurami trójstronnymi, są mocniejsze, sztywniejsze i lepiej zachowują kształt. Dlaczego nie budować wszystkiego z trójkątów?
  3. Widziałeś kiedyś budynki o innych kształtach niż prostokąty? To świetna zabawa, gdy odkrywasz miejsca zbudowane z nietypowych kształtów!
treść-obraz

„Dzień dobry” – powiedział sędzia głębokim głosem. „Proszę pana” – powiedział pan Shabangu z furią – „żądam sprawiedliwości! Chcę złożyć skargę na tę kobietę. Codziennie przez ostatnie trzy tygodnie przechodziła obok mojej piekarni wczesnym rankiem, kiedy moje pyszne zapachy są najintensywniejsze, i je kradła. Żądam, żeby zapłaciła za te zapachy!”

  1. To pierwszy raz w tej historii, kiedy piekarz zażądał zapłaty za zapachy, a nie za wypieki. Wyobraźcie sobie, jak głupio by było, gdyby w jego sklepie wisiała tabliczka z cenami poszczególnych zapachów.
  2. Zapachy mogą być cudowne i zachwycające, i napełniać nas szczęściem. Ale ile są warte? Jak myślisz, ile wart jest dobry zapach?
  3. Niektórzy kupują perfumy o specyficznych zapachach, a inni kupują zioła i inne produkty spożywcze głównie ze względu na aromat, jaki nadadzą swoim potrawom. To są niektóre formy kupowania zapachów.
treść-obraz

Sędzia podrapał się przez chwilę po wielkiej, łysej głowie. Potem odchrząknął. „W porządku” – powiedział do piekarza. „Sprawiedliwości stanie się zadość”. Zwrócił się do Ma Shange. „Ile pani ma przy sobie pieniędzy?” – zapytał.

  1. Na tym obrazku jest jeszcze więcej prostokątów. Jeśli się rozejrzysz, znajdziesz je niemal wszędzie, gdzie ludzie coś stworzyli.
  2. Jak myślisz, co sędzia zrobi z pieniędzmi Ma Shange? Jak sędzia wyceni zapachy piekarza?
  3. Jak myślisz, jak zakończy się ta historia?
treść-obraz

„Tylko dwa randy” – wyjąkała Ma Shange. „No cóż” – powiedział sędzia – „proszę mi je podać”. Potulnie Ma Shange sięgnęła do kieszeni starego, znoszonego kardiganu i wyciągnęła dwie monety jednorandowe. Podała je sędziemu. Przyjął je, uprzejmie dziękując.

  1. Sędzia zażądał od niej wszystkich pieniędzy świata. Wydaje się to dość surowe z jej strony, że dała piekarzowi tylko pieniądze, nawet jeśli to tylko 2 randy (równowartość około 15 centów w USA lub Europie).
  2. Randy są używane jako waluta w Republice Południowej Afryki. Najmniejszą monetą jest 5-centówka. Ile takich monet potrzeba, aby otrzymać 1 rand? Jeśli nie umiesz dzielić, licz po 5 i śledź, ile 5-tek używasz.
  3. Republika Południowej Afryki ma również monetę dziesięciocentową. Ile takich monet potrzeba, żeby wytworzyć 1 rand?
treść-obraz

Potem potrząsnął monetami w swojej wielkiej pięści, aż brzęknął. „Oto mój osąd” – powiedział do piekarza. „Kara musi być adekwatna do winy. Zatem dźwięk pieniędzy Ma Shange jest zapłatą, jaką otrzymasz za zapachy, które ukradła. A teraz życzę ci miłego dnia”. Piekarz wyglądał na zamyślonego. Potem, uświadamiając sobie, jak nierozsądny był, powoli odwrócił się i wyszedł z pokoju.

  1. Dobre zakończenie sporu daje wszystkim zaangażowanym stronom poczucie sprawiedliwości i słuszności. Czy piekarz czuł, że został potraktowany sprawiedliwie? Czy piekarz nauczył się czegoś ważnego tego dnia?
  2. Dobrze, że piekarz w końcu zrozumiał, że był nierozsądny. Byłoby jeszcze lepiej, gdyby piekarz zrobił więcej dla Ma Shange. Przeprosiny dla Ma Shange byłyby ważnym krokiem.
  3. Co jeszcze, jeśli w ogóle cokolwiek, Twoim zdaniem piekarz powinien zrobić dla Ma Shange?
treść-obraz

Sędzia uśmiechnął się życzliwie do Ma Shange i oddał jej pieniądze. „A teraz, proszę pani” – powiedział, wyciągając z teczki brązową papierową torbę – „czy zechciałaby pani zjeść ze mną śniadanie? Te bułki są jeszcze ciepłe, kupiłem je zaledwie pół godziny temu”.

  1. Sędzia zdał sobie sprawę, jak biedny i głodny był Ma Shange. Okazał hojność, którą piekarz powinien był okazywać od samego początku.
  2. Pomaganie innym jest trudne i wiąże się z trudnymi pytaniami. Komu pomagasz, jak pomagasz i jak bardzo pomagasz?
  3. Czy kiedykolwiek udzieliłeś pomocy komuś, kto jej potrzebował? Wszyscy czasami potrzebujemy pomocy. Nie możemy pomóc każdemu, ale są chwile, kiedy możemy pomóc i znacząco odmienić życie innej osoby.

Możesz pobrać, skopiować, przetłumaczyć lub zaadaptować tę historię i korzystać z ilustracji, pod warunkiem, że podasz źródło w następujący sposób:

Złodziej zapachów
Autorka — Joanne Bloch (opowiedziana na nowo baśń ludowa)
Ilustracja — Rebecca Riley
Język — angielski
Poziom — Czytaj na głos
© Nal'ibali i Praesa 2014
Creative Commons: Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne 3.0
Źródło www.africanstorybook.org
Oryginalne źródło www.nalibali.org

Poprzednia
Strona 1 z 16
Następna
Wstecz