Aktualności
Dragon Curve: Magiczna Podróż Matematyczna – Z przyjemnością ogłaszam nową, bezpłatną, opatrzoną komentarzami EFM wersję książkową Dragon Curve autorstwa Alicii Burdess. Ta urocza historia opisuje fraktalną przygodę dziewczynki, która odkrywa kształty powstałe ze złożenia długiego arkusza papieru. Ponieważ ten newsletter jest poświęcony fraktalom, nie mogło to być lepsze rozwiązanie.
Świętujemy wolontariuszy EFM
Wszyscy w Early Family Math są nieodpłatnymi wolontariuszami. Wszyscy. W zeszłym miesiącu zacząłem doceniać niektórych z naszych wspaniałych wolontariuszy i chciałbym kontynuować tę tradycję w tym miesiącu.
Ingrid, Diana, Gaby i Maria
Ta czwórka stanowiła siłę tłumaczy języka hiszpańskiego dla EFM. Byli naszymi pierwszymi tłumaczami w jakimkolwiek języku i przetłumaczyli większość naszych książeczek z opowiadaniami oraz „Zajęć dla rodzin”. Pochodzą z różnych krajów hiszpańskojęzycznych i z przyjemnością podsłuchiwałem ich ożywione dyskusje na temat doboru słów, które byłyby uniwersalne we wszystkich krajach hiszpańskojęzycznych.
Vasilica
Jest nauczycielem we Francji, który uczy studentów tłumaczących z angielskiego na francuski. W ciągu dwóch lat jego klasy przetłumaczyły większość książek z opowiadaniami EFM na francuski.
Fraktale
Fraktale to figury geometryczne o drobnoziarnistych wewnętrznych elementach strukturalnych, które przypominają całą figurę. Ten wewnętrzny szczegół zazwyczaj ciągnie się w nieskończoność, pozwalając na ciągłe powiększanie i dalsze widzenie czegoś, co wygląda jak cała figura.
Wiele zjawisk w przyrodzie ma kształt fraktalny: płatki śniegu, pioruny, muszle łodzików, galaktyki spiralne, słoneczniki, paprocie, brokuły, góry i linie brzegowe. Istnieje również wiele kształtów zaprojektowanych przez człowieka, które mają cechy fraktalne. Komputery sprawiły, że wizualizacja tych matematycznie zdefiniowanych figur stała się łatwiejsza i bardziej inspirująca.
Zbiór Mandelbrota
To chyba najsłynniejszy przykład fraktali. Ten zbiór jest zdefiniowany w kategoriach liczb zespolonych, więc nie będę się rozwodził nad matematyką jego powstania. Częścią tego, co uczyniło go tak popularnym, są piękne obrazy, zarówno na zdjęciach, jak i filmach, stworzone przez tak wielu ludzi, ukazujące fragmenty zbioru w niezwykły sposób pokolorowane. Przeszukaj internet w poszukiwaniu kreatywnych dzieł wielu osób. Oto obraz z Wikipedii stworzony przez Wolfganga Beyera w programie Ultra Fractal 3.
Płatek śniegu Kocha
Ten kształt to jeden z najłatwiejszych fraktali do stworzenia z dzieckiem. Zacznij od trójkąta o regularnym kształcie (wszystkie boki tej samej długości). Podziel każdy bok na 3 części, umieść nowy, mniejszy trójkąt na każdym środkowym elemencie, a następnie wymaż środkowy element. Po zakończeniu powtarzaj ten proces z nowymi bokami. Poniżej znajdują się pierwsze cztery kroki przedstawione na ilustracji z Wikipedii autorstwa Chas_zzz_brown, Shibboleth:
Oprócz cieszenia się pięknem wyników, nasuwają się pewne naturalne pytania dotyczące tej krzywej.
Ile boków pozostaje po określonej liczbie kroków? Zaczynamy od 3. Po jednym kroku mamy 12. Po drugim kroku mamy 48. Każdy krok zwiększa liczbę boków czterokrotnie.
Jak długa jest krzywa po określonej liczbie kroków? Odpowiedź jest bardzo zaskakująca. Załóżmy, że początkowa długość boku wynosi 1. Wówczas pierwotny trójkąt ma długość 3. Po jednym kroku mamy 12 boków, każdy o długości 1/3, więc całkowita długość wynosi 12 x 1/3 = 4. Po kolejnym kroku długość wynosi 48 x 1/9 = 16/3. Z każdym krokiem długość wzrasta o współczynnik 4/3. Gdyby można było wykonać to zadanie, wykonując nieskończoną liczbę kroków, otrzymalibyśmy krzywą o nieskończonej długości, która zmieściłaby się w pudełku 1 na 1!
Krzywa C Lévy'ego to kolejna krzywa fraktalna, której konstrukcja jest podobna do płatka śniegu Kocha.
Dragon Curve i książka Alicii Burdess
Pozostawię Wam możliwość pobrania i przeczytania książki Burdessa „ Dragon Curve: A Magical Math Journey” , aby odkryć interesujące właściwości tej krzywej. Oto obraz zbioru smoczych krzywych pokrywających płaszczyznę, udostępniony przez Prokofiewa dla Wikipedii.
Trójkąt Sierpińskiego, dywan Sierpińskiego, czworościan Sierpińskiego i gąbka Mengera
Te cztery figury mają podobną konstrukcję.
Aby narysować trójkąt, zacznij od wypełnionego trójkąta foremnego. W pierwszym kroku podziel ten trójkąt na cztery równe części i usuń trójkąt środkowy. W drugim kroku podziel każdy z trzech pozostałych trójkątów na cztery równe trójkąty i usuń trójkąt środkowy z każdego z nich. Kontynuuj w ten sposób w nieskończoność lub do momentu, aż się zmęczysz. Oto wizualizacja autorstwa Beojana Stanislausa, którego wkład w Wikipedię został opublikowany.
Dywan zaczyna się jako wypełniony kwadrat. W pierwszym kroku podziel go na 9 równych kwadratów i usuń środkowy kwadrat z dziewięciu. W drugim kroku podziel każdy z pozostałych kwadratów na 9 jeszcze mniejszych kwadratów i usuń środkowy kwadrat z każdego z nich. Kontynuuj w ten sposób w nieskończoność.
Zaskakującą właściwością trójkąta i dywanu jest to, że ich pole jest równe 0. W przypadku trójkąta, w każdym kroku pole, które pozostaje, stanowi ¾ pola z poprzedniego kroku. Jeśli mnożymy przez ¾ w kółko, pozostałe pole staje się dowolnie małe. To samo dotyczy dywanu, tylko w tym przypadku mnożymy przez 8/9 za każdym razem.
Czworościan Sierpińskiego i Gąbka Mengera to trójwymiarowe wersje trójkąta i dywanu. Mają zaskakującą właściwość – nie mają objętości ani powierzchni!
Poniżej znajdują się zdjęcia z Wikipedii przedstawiające cztery pierwsze etapy tworzenia gąbki Mengera.
Wymiary ułamkowe
Nieskończone procesy mogą prowadzić do zaskakujących rezultatów. Nasza intuicja często zaskakuje nieskończoność. Doskonałym przykładem jest zaskoczenie społeczności matematycznej, gdy w 1874 roku Georg Cantor wykazał, że zbiory nieskończone mają różną wielkość, a w rzeczywistości istnieje nieskończona liczba wielkości zbiorów nieskończonych. Było to wówczas tak kontrowersyjne, że niektórzy z najsłynniejszych i najbardziej uznanych matematyków swoich czasów nazwali go oszustem i szarlatanem.
Widzieliśmy już, że możemy mieć nieskończenie długą krzywą w skończonym obszarze (np. płatek śniegu Kocha) i że możemy wyjąć rozproszony zbiór kawałków z obszaru bryły i skończyć tak, że nie będzie nam już żadnego obszaru (np. figury Sierpińskiego).
Osoby analizujące figury fraktalne zdały sobie sprawę, że pod względem wymiaru figury te nie zachowują się jak typowe figury. Na przykład, osoby analizujące linię brzegową Wielkiej Brytanii zauważyły, że długość linii brzegowej wydłużała się wraz z powiększaniem i uwzględnianiem większej liczby szczegółów. Jednym z ważnych wniosków, jakie wyłoniły się z tej pracy, było nowe pojęcie znaczenia „wymiaru”.
Wyobraź sobie, że masz figurę jedno-, dwu- lub trójwymiarową i chcesz stworzyć jej nową wersję, której boki będą dwa razy większe.
Jeśli weźmiesz odcinek, możesz użyć jego dwóch kopii, aby go dwukrotnie powiększyć. Jeśli zaczniesz od kwadratu, będziesz musiał złożyć cztery kwadraty razem, aby utworzyć nowy kwadrat o bokach dwa razy dłuższych. A jeśli masz sześcian, będziesz musiał złożyć 8 sześcianów razem, aby utworzyć nowy sześcian o bokach dwa razy dłuższych. Ludzie zdecydowali, że naturalne pojęcie wymiaru jest określone przez obliczenie obejmujące potęgę, która była potrzebna, aby liczba elementów zwiększyła boki o pożądaną wartość. Linia jest jednowymiarowa, ponieważ 2^1 = 2; dwa elementy są potrzebne, aby podwoić długość. Kwadrat jest dwuwymiarowy, ponieważ 2^2 = 4; cztery elementy są potrzebne, aby podwoić długość. Sześcian jest trójwymiarowy, ponieważ 2^3 = 8; 8 elementów jest potrzebnych, aby podwoić długość.
Ta definicja wymiaru służy do zdefiniowania tzw. wymiaru fraktalnego (lub wymiaru Hausdorffa ) kształtu. Patrząc wstecz na trójkąt Sierpińskiego, potrzeba 3 kopii trójkąta, aby utworzyć nowy o bokach dwa razy dłuższych. Aby uzyskać 3, musimy podnieść 2 do potęgi 1.585. W przypadku dywanu potrzeba 8 kopii dywanu, aby utworzyć nowy o bokach trzy razy dłuższych. Aby uzyskać 8, musimy podnieść 3 do potęgi 1.8928!
Wyobraź sobie liczby o wymiarach 1.585 i 1.8928!
Fraktale w filmach i obrazach
Wspaniałym zastosowaniem fraktali jest efektywne tworzenie realistycznych obrazów generowanych komputerowo do zdjęć i filmów. Wykorzystując niewielkie zbiory danych i algorytmy, można tworzyć realistyczne obrazy gór, krajobrazów i płomieni, a manipulowanie nimi jest znacznie łatwiejsze niż w przypadku rzeczywistych obrazów o porównywalnym poziomie szczegółowości.
Owijanie w górę
Mam nadzieję, że spodobały się Wam te piękne obrazy i wzory, a Wasze horyzonty zostały poszerzone dzięki tym zaskakującym pomysłom dotyczącym nieskończoności. Zdaję sobie sprawę, że ten temat jest stosunkowo mało interesujący dla Waszego dziecka, więc mam nadzieję, że w przyszłym miesiącu dam Wam trochę więcej możliwości do zabawy. Życzę Wam wszystkim wspaniałego Święta Dziękczynienia!
Jeśli masz jakieś pytania lub uwagi, prosimy o ich przesłanie do nas! Z przyjemnością porozmawiamy z Tobą. Jeśli jesteś zainteresowany współpracą z nami lub wsparciem nas w jakikolwiek sposób, chętnie porozmawiamy o możliwościach współpracy!
November 18, 2024
Twitter | Facebook | Instagram
Early Family Math jest kalifornijską korporacją non-profit 501(c)(3), nr 87-4441486.
Chris Wright Chris@EarlyFamilyMath.org