Nieuws
Dragon Curve: Een magische wiskundige reis – Ik ben verheugd een nieuwe, gratis EFM-versie van het verhaal Dragon Curve van Alicia Burdess aan te kondigen, voorzien van aantekeningen. Dit charmante verhaal beschrijft het fractale avontuur van een meisje dat de vormen onderzoekt die ontstaan door een lang stuk papier te vouwen. Aangezien deze nieuwsbrief volledig over fractalen gaat, komt dit op een perfect moment.
Een eerbetoon aan de vrijwilligers van EFM
Iedereen bij Early Family Math is een onbetaalde vrijwilliger. Echt iedereen. Vorige maand ben ik begonnen met het in het zonnetje zetten van een aantal van onze fantastische vrijwilligers, en ik wil die traditie deze maand graag voortzetten.
Ingrid, Diana, Gaby en Maria
Deze vier vormden een ijzersterk team van Spaanse vertalers voor EFM. Ze waren onze eerste vertalers in welke taal dan ook, en ze vertaalden het grootste deel van onze verhalenboeken en de activiteiten voor gezinnen. Ze komen uit verschillende Spaanstalige landen, en het was leuk om hun levendige discussies af te luisteren over woordkeuzes die universeel zouden zijn in alle Spaanstalige landen.
Vasilica
Hij is docent in Frankrijk en geeft les aan studenten die Engels naar Frans vertalen. In twee jaar tijd heeft hij met zijn klas het merendeel van de EFM-verhalenboeken naar het Frans vertaald.
Fractalen
Fractalen zijn geometrische figuren met fijnmazige, interne structuurelementen die de algehele figuur nabootsen. Deze interne details lopen doorgaans oneindig door, waardoor men steeds verder kan inzoomen en toch iets blijft zien dat op de hele figuur lijkt.
Veel dingen in de natuur hebben fractale vormen: sneeuwvlokken, bliksemflitsen, nautilusschelpen, spiraalstelsels, zonnebloemen, varens, broccoli, bergen en kustlijnen. Er zijn ook veel door mensen ontworpen vormen met fractale kenmerken. Computers hebben het visualiseren van deze wiskundig gedefinieerde figuren gemakkelijker en indrukwekkender gemaakt.
Mandelbrot-set
Dit is misschien wel het bekendste voorbeeld van fractaalgedrag. Deze verzameling is gedefinieerd in termen van complexe getallen, dus ik zal niet ingaan op de wiskunde achter de creatie ervan. Een deel van de reden waarom het zo bekend is geworden, is de prachtige beeldtaal, zowel in foto's als in films, die door talloze mensen is gecreëerd en waarin delen van de verzameling op buitengewone manieren zijn ingekleurd. Ga op internet op zoek naar creatieve kunstwerken van vele mensen. Hier is een afbeelding van Wikipedia, gemaakt door Wolfgang Beyer met het programma Ultra Fractal 3.
Koch sneeuwvlok
Deze vorm is een van de makkelijkste fractals om samen met je kind te maken. Begin met een gewone driehoek (alle zijden even lang). Verdeel elke zijde in 3 stukken, plaats een nieuwe, kleinere driehoek op elk middelste stuk en wis vervolgens het middelste stuk. Herhaal dit proces met de nieuwe zijden. Hieronder staan de eerste vier stappen, geïllustreerd door Chas_zzz_brown,Shibboleth van Wikipedia:
Naast het bewonderen van de schoonheid van het resultaat, rijzen er ook een aantal logische vragen over deze curve.
Hoeveel zijden zijn er na een bepaald aantal stappen? Je begint met 3. Na één stap heb je er 12. Na de tweede stap heb je er 48. Elke stap verhoogt het aantal zijden met een factor 4.
Hoe lang is de curve na een bepaald aantal stappen? Het antwoord hierop is verrassend. Stel dat de beginzijde 1 is. Dan heeft de oorspronkelijke driehoek een lengte van 3. Na één stap zijn er 12 zijden, elk met een lengte van 1/3, dus de totale lengte is 12 x 1/3 = 4. Na nog een stap wordt de lengte 48 x 1/9 = 16/3. Bij elke stap neemt de lengte toe met een factor 4/3. Als je de taak zou kunnen voltooien door een oneindig aantal stappen te zetten, zou het resultaat een oneindig lange curve zijn die in een doosje van 1 bij 1 past!
De Lévy C-curve is een andere fractale curve met een constructie die vergelijkbaar is met die van de Koch-sneeuwvlok.
Dragon Curve en het boek van Alicia Burdess
Ik raad je aan het boek van Burdess, Dragon Curve: A Magical Math Journey , te downloaden en te lezen om de interessante eigenschappen van deze kromme te ontdekken. Hier is een afbeelding van een verzameling draakkrommen die het vlak betegelen, bijgedragen door Prokofiev voor Wikipedia.
Sierpinski-driehoek, Sierpinski-tapijt, Sierpinski-tetraëder en Mengerspons
Deze vier figuren hebben een vergelijkbare constructie.
Begin voor de driehoek met een ingevulde, regelmatige driehoek. Verdeel deze driehoek in de eerste stap in vier gelijke stukken en verwijder de middelste driehoek. Verdeel vervolgens elk van de drie overgebleven driehoeken in vier gelijke driehoeken en verwijder uit elk daarvan de middelste driehoek. Ga zo door, of tot je er genoeg van hebt. Hier is een afbeelding ervan, gemaakt door Beojan Stanislaus en bijgedragen aan Wikipedia.
Het tapijt begint als een ingevuld vierkant. Verdeel het in de eerste stap in 9 gelijke vierkanten en verwijder het middelste vierkant van elk van deze negen. Verdeel in de tweede stap elk van de overgebleven vierkanten in nog kleinere vierkanten en verwijder uit elk daarvan het middelste vierkant. Ga zo oneindig door.
Een verrassende eigenschap van de driehoek en het tapijt is dat hun oppervlakte nul is. In het geval van de driehoek is de resterende oppervlakte bij elke stap ¾ van de oppervlakte van de vorige stap. Als je steeds met ¾ vermenigvuldigt, wordt de resterende oppervlakte willekeurig klein. Hetzelfde geldt voor het tapijt, alleen vermenigvuldig je in dit geval elke keer met 8/9.
De Sierpinski-tetraëder en de Menger-spons zijn driedimensionale versies van de driehoek en het tapijt. Ze hebben de verrassende eigenschap dat ze geen volume of oppervlakte hebben!
Hieronder staan afbeeldingen van Wikipedia van de eerste vier stappen in het maken van de Menger-spons.
Fractionele dimensies
Oneindige processen kunnen tot verrassende resultaten leiden. Onze intuïtie kan vaak verrast worden door het oneindige. Een goed voorbeeld hiervan is de verbazing die de wiskundige gemeenschap voelde toen Georg Cantor in 1874 aantoonde dat er verschillende groottes van oneindige verzamelingen bestaan, en dat er zelfs een oneindig aantal groottes van oneindige verzamelingen is. Dit was destijds zo controversieel dat hij door enkele van de meest beroemde en gevestigde wiskundigen van zijn tijd een bedrieger en charlatan werd genoemd.
We hebben al gezien dat we een oneindig lange curve in een eindig gebied kunnen hebben (bijvoorbeeld een Koch-sneeuwvlok) en dat we een schaarse verzameling stukken uit een vast gebied kunnen nemen en uiteindelijk geen oppervlakte overhouden (bijvoorbeeld Sierpinski-figuren).
Mensen die fractale figuren analyseerden, ontdekten dat deze figuren zich qua dimensie niet gedroegen als typische figuren. Zo zagen onderzoekers die de kustlijn van Groot-Brittannië bestudeerden dat de lengte van de kust steeds groter werd naarmate ze verder inzoomden en meer details meenamen. Een belangrijk idee dat uit dit onderzoek naar voren kwam, was een nieuwe opvatting over wat 'dimensie' zou kunnen betekenen.
Stel, je hebt een één-, twee- of driedimensionale figuur en je wilt er een nieuwe versie van maken waarvan de zijden twee keer zo groot zijn.
Als je een lijnstuk neemt, kun je er twee kopieën van gebruiken om het twee keer zo groot te maken. Als je begint met een vierkant, moet je vier vierkanten samenvoegen om een nieuw vierkant te maken met zijden die twee keer zo groot zijn. En als je een kubus hebt, moet je acht kubussen samenvoegen om een nieuwe kubus te maken met zijden die twee keer zo groot zijn. Men besloot dat een natuurlijk begrip van dimensie werd bepaald door een berekening met de macht die nodig was om het aantal stukken te vergroten met de gewenste hoeveelheid. Een lijn is eendimensionaal omdat 2¹ = 2; er zijn twee stukken nodig om de lengte te verdubbelen. Een vierkant is tweedimensionaal omdat 2² = 4; er zijn vier stukken nodig om de lengte te verdubbelen. Een kubus is driedimensionaal omdat 2³ = 8; er zijn acht stukken nodig om de lengte te verdubbelen.
Deze definitie van dimensie wordt gebruikt om de zogenaamde fractale dimensie (of Hausdorff-dimensie ) van een vorm te definiëren. Als we terugkijken naar de Sierpinski-driehoek, zijn er 3 kopieën van de driehoek nodig om een nieuwe te maken met zijden die twee keer zo groot zijn. Om 3 te krijgen, moeten we 2 tot de macht 1.585 verheffen. Voor het tapijt zijn er 8 kopieën van het tapijt nodig om een nieuw tapijt te maken met zijden die drie keer zo groot zijn. Om 8 te krijgen, moeten we 3 tot de macht 1.8928 verheffen!
Stel je voor, figuren met afmetingen 1.585 en 1.8928!
Fractalen in films en afbeeldingen
Een fantastische toepassing van fractals is het efficiënt creëren van computergegenereerde, realistisch ogende beelden voor foto's en films. Met behulp van kleine datasets en algoritmen kunnen realistische beelden van bergen, landschappen en vlammen worden geproduceerd, en deze kunnen veel gemakkelijker worden gemanipuleerd dan echte beelden met een vergelijkbaar detailniveau.
Afsluiten
Ik hoop dat jullie genoten hebben van deze prachtige afbeeldingen en patronen, en dat jullie horizon verbreed is door deze verrassende ideeën over oneindigheid. Ik besef dat dit onderwerp relatief weinig mogelijkheden biedt voor jullie kind om direct mee te spelen, dus ik hoop jullie volgende maand wat meer speelplezier te bieden. Ik wens jullie allemaal een fijne Thanksgiving!
Heeft u vragen of opmerkingen? Laat het ons weten! We praten graag met u. Ook als u geïnteresseerd bent in een samenwerking of ons op een andere manier wilt steunen, bespreken we graag de mogelijkheden!
November 18, 2024
Twitter | Facebook | Instagram
Early Family Math is een non-profitorganisatie met 501(c)(3)-status in Californië, registratienummer #87-4441486.
Chris Wright Chris@EarlyFamilyMath.org